Lakiery hybrydowe o nasyconych, gęstych odcieniach wyglądają imponująco, ale to właśnie one najczęściej sprawiają stylistkom problemy: powłoka marszczy się, a w środku pozostaje mokra.

Problem ten nie jest związany z klientką, bazą czy żelami, lecz wynika wyłącznie z chemii oraz właściwości optycznych samego lakieru hybrydowego.

Dlaczego właśnie napigmentowane lakiery hybrydowe źle się polimeryzują?

W składzie lakieru hybrydowego znajdują się tylko:

• Substancje błonotwórcze;

• Pigmenty;

• Fotoinicjatory.

  
  

Brakuje jednak składników zapewniających głęboką polimeryzację trójwymiarową, jak ma to miejsce w żelach czy bazach. Dlatego sam lakier hybrydowy zawsze polimeryzuje się bardziej „powierzchniowo”. Gdy w formule obecny jest czarny lub żółty pigment (na przykład głębokie odcienie szmaragdowe, brązy czy szaro-zielenie), sytuacja się komplikuje: te dwa pigmenty powodują silne optyczne rozproszenie światła UV.

Oznacza to, że promienie nie wnikają w głąb warstwy, lecz ulegają rozproszeniu i nie odbijają się.

W rezultacie:

• Górna część warstwy twardnieje;

• Dolna pozostaje mokra;

• Materiał zaczyna pęcznieć i marszczyć się.

To czysta fizyka, którą trudno naprawić chemią, ale na którą mimo wszystko można wpłynąć.

Dlaczego nawet mocne lampy nie zawsze pomagają?

Do stabilnej polimeryzacji napigmentowanych lakierów hybrydowych lampa musi mieć gęstość promieniowania UV wynoszącą co najmniej 30 mW/cm².

Jednak nawet przy odpowiedniej gęstości światła istnieje ograniczenie: lakier hybrydowy z natury nie jest przeznaczony do głębokiej polimeryzacji. Został on pierwotnie stworzony jako cienka powłoka dekoracyjna. Dlatego, jeśli odcień zawiera „ciężkie” pigmenty (zwłaszcza czarny i żółty), lampa fizycznie nie jest в stanie „przebić” warstwy głębiej, niż pozwala na to sama struktura chemiczna materiału.

Co realnie pomaga stylistce?

1. Nakładanie maksymalnie cienkich warstw. Im cieńsza warstwa, tym większa szansa na całkowite utwardzenie.

2. Praca wyłącznie z lampami o mocy od 30 mW/cm². Jest to minimalny wskaźnik, przy którym strumień UV może choć częściowo skompensować rozproszenie generowane przez czarny i żółty pigment.

   
   

Właśnie dlatego w DARK opracowujemy napigmentowane odcienie z myślą o stabilnej pracy stylistki.

Od samego początku uwzględniamy ograniczenia optyki i chemii: balansujemy pigmenty, testujemy trudne, ciemne i gęste kolory w rzeczywistych warunkach przy użyciu różnych lamp, aby efekt u każdej stylistki był przewidywalny.

Mówimy otwarcie — ciemne, gęste i „ciężkie” odcienie zawsze wymagają poprawnej techniki pracy, dlatego zawsze uczymy profesjonalistów zasad pracy z każdym materiałem.

W lakierach hybrydowych DARK przemyśleliśmy wszystko wcześniej, aby nawet trudne odcienie zapewniały maksymalną stabilność i rezultaty.